Satyricon rozpoczeło swoją działalność w 1990 roku, początkowa nazwa to Exzema. Założycielami tejże kapeli byli Sigurd Wongraven (Satyr), Hĺvard Sřrensen (Lemarchand), Vegard Blomberg (Wargod) i Carl-Michael Eide (Exhutrum).W roku 1991 zmienili nazwę na Satyricon. 21-22 czerwca 1992 roku zostało wydane pierwsze demo o nazwie "Satyricon". Po wydaniu dema, w tym samym roku odchodzi Exhurtum a na jego miejsce przychodzi Frost (Kjetil Vidar Haraldstad). Następnie także odchodzi Lemarchand, który razem z Exhurtum zasila progi kapeli Ulver. W 1993 roku powstaje nowe demo " The Forest is my Throne", po czym odchodzi Wargod. Została ich tylko dwójka, Satyr i Frost, ale to nie przeszkodziło im w wydaniu płyty w tym samym roku. Płyta nosi nazwę "Dark medieval Times" i została wydana przez wytwórnie Moonfog Production. Okładkę na płytę wykonał Jannicke Weise-Hansen, część utoworów jest napisane w języku norweskim i część w angielskim. Do grupy dochodzi basista i gitarzysta Thomas Haugen (Samoth), z którym w roku 1994 wydali kolejną płytę studyjna "The shadowthrone". Na płycie udzielał się także muzyk sesyjny Steinar Johnsen (S.S), który grał na pianinie i keyboardzie. W roku 1995 nagrali split z Enslaved, gdzie posłużyło im demo The forest Is my Throne, natomiast Enslaved demo Yggdrasil. Samoth został zastąpiony przez gitarzyste Ted'a Skjellum'a ( Kveldulv, Nocturno Culto), znanego z kapeli Darkthrone. W kwietniu 1996 roku, nagrali płytę "Nemesis Divina". Płytę wydała wytwórnia Moonfog Productions i Century Media w studiu nagraniowym Waterfall studios, okładką zajął się Stein Lřken i Satyr. Na płycie udzielił się też Geir Bratland (pianino, keyboard) i Herr Nagell (Fenriz) znany z Darkthrone, który napisał tekst do utworu "Du Som Hater Gud". Został też nakręcony videclip do utworu "Mother North" na którym udzieliła się Monica Braten. Zespół opuszcza Kveldulv. W czerwcu 1997 roku wydali mini album (EP) "Meggido" na którym znajdują się 4 utwory, w tym nagranie koncertowe utworu "Forhekset" i cover Motorhead "Orgasmathron". W nagraniu pomógł im Stephan Groth, który zagrał na keyboardzie. W 1998 roku wydają BOX, w którym znajdują się takie albumy jak Dark Medieval Times, The Shadowthrone i Nemesis Divina w vinylowym wydaniu. BOX jest wydany w nakładzie 1000 kopii. W maju 1999 roku wydają kolejny mini album nazwany "Intermezzo II". Płyta zostaje wydana przez wytwórnie Moonfog i Nuclear Blast. Na płycie znalazło się wielu muzyków sesyjnych, takich jak Sannrab, który nagrał parię gitar do utworu "A moment of Clarity" i "INRI"(cover Sarcofago), Ingar Amlien, bas do "A Moment of Clarity" i "INRI" Vegard Blomberg, keybord do "A moment of Clarity" i Sarcophago, muzyka do "INRI". We wrześniu 1999 roku wydano album "Rebel Extravaganza". Na płycie udzieliło się wiele muzyków, Bjorn Boge, który miał wkład w utworze "The Scorn Torrent"
Bratland, syntezator w "Supersonic Journey"
Dod, wkład w "Havoc Vulture" "Tied in Bronze Chains"
Fenriz, perkusja w "Prime Evil Renaissance" i "Havoc Vulture"
Lasse Hafreager, orany Hammonda w "Havoc Vulture"
S.W Krupp, wkład w "Havoc Vulture", "A moment of Clarity", "Filthgrinder" i "The scorn Torrent".
Anders Odden, gitara w "Tied In Bronze Chains", "Prime Evil Renaissance" i "Supersonic Journey".
W 2006 roku Nuclear Blast wydało reedycje tejże płyty, na której możemy spotkać kawałki z Intermezzo II. W 2001 roku za sprawą Moonfog Productions Satyricon wydało DVD "Roadkill Extravaganza", który przedstawia prawdziwy obraz trasy koncertowej. W czerwcu 2002 roku wydano komplikacje utworów "Ten Horns-Ten Diadems" W pazdzierniku 2002 roku wydano album "Volcano". Ten album został wydany przez wytwórnię Capitol i Moonfog. Na płycie udzieliła się Polka Anja Garbarek, wokalistka jazzowa. Do utworu "Fuel for Hatred" został utworzony videoclip. Po 4 latach w kwietniu 2006 roku za sprawą Roadrunner Records i Sony BMG została wydana płyta "Now, Diabolical" do utworu zostały nagrane dwa klipy "K.I.N.G" i "The Pentagram Burns".